Żenia siedziała na starym, skrzypiącym krześle w ciasnym pokoju akademika, trzymając na kolanach wysłużony
Rita siedziała przy biurku, jej dłonie przesuwały się powoli i precyzyjnie po stosie dokumentów.
— Synku, jeśli twoja żona nie umie rozmawiać ze mną jak należy, wyciągnę jej
Wera Siergiejewna zatrzymała się przy znajomych, zardzewiałych drzwiczkach furtki, jakby przyrośnięta do ziemi. Nagle
– Andrzeju, obiecaj mi… obiecaj, że nie zostawisz Larisy samej – szeptała z łóżka
Margarita Wasiljewna, uderzając delikatnie laską o kamienie bruku, po raz kolejny upewniła się, że
— Mamo, znowu dzisiaj idziesz na nocną zmianę? — zapytała Kasia, patrząc na matkę
Pewnego szarego poranka miasto spowite było ciężkim, ołowianym welonem. Deszcz właśnie ustał, pozostawiając błyszczące
Jak można było stracić wszystko — tak po prostu, aż do bólu w sercu,
Śnieżnobiała zasłona, czysta i krucha jak płótno dopiero co zerwane ze starożytnego krosna, spowijała